Szczeniak w nowym domu

Warto wiedzieć » Szczeniak w nowym domu

Ruch i ćwiczenia
Młody labrador potrzebuje kontrolowanej ilości ruchu. Jego mocna kość i ciężkie ciało sprawiają, że zbyt intensywna zabawa i zbyt długie i wyczerpujące spacery mogą spowodować kłopoty ze stawami w wieku późniejszym. Hodowcy zwykle pozwalają 12 tygodniowym szczeniętom, które zakończyły cykl szczepień na półgodzinną zabawę w ogrodzie po śniadaniu i po posiłku popołudniowym.
W wieku 4 miesięcy szczenięta uczą się chodzić na smyczy i oswajać z ruchem ulicznym, najpierw jako obserwatorzy, a miesiąc później  również jako jego uczestnicy. Krótkie, najwyżej półkilometrowe codzienne wycieczki na smyczy w niezbyt ruchliwe miejsca  pozwalają się przyzwyczaić do napotkanych psów i ludzi. Taki spacer oraz półgodzinna zabawa w ogrodzie rano i po południu to wystarczająca porcja ruchu dla 5-6 miesięcznego szczenięcia.
Ilość ruchu labradora  powinna  być stopniowo zwiększana, aż do osiągnięcia pełnej swobody w wieku ok. 10 miesięcy, kiedy to jego układ ruchu jest już na tyle rozwinięty i ustabilizowany, że może on biegać dowoli i bawić się z innymi dorosłymi psami.
 Ilość ruchu jakiej potrzebuje labrador jest trudna do określenia i zależy od osobnika. Zwykle przyjmuje się, że spacer około 2 km dziennie jest niezbędny, aby labrador był utrzymywany w dobrej kondycji fizycznej. Krótki spacer  wzdłuż lokalnej ulicy  to niestety za mało. Labradory uwielbiają kąpiel i nie ma przeciwwskazań, aby jej zażywały o każdej porze roku. Ich podwójna okrywa włosowa  ochrania je przed zimnem. Jedynym problemem dla właściciela może być wysuszenie jej w zimie’ (Hopkinson 2000:39).